Hiç bir eğitimciye, eğitim konusu ile ilgilenen kimseye haksızlık etmek istemiyorum…

Fakat 'ne oluyor böyle' demeden ve kızmadan da edemiyorum…

Şimdi bazı öğretmenler ve eğitimciler kızabilir…

Hatta eleştiriye pek açık olmayan bu meslek grubundaki bazı kişiler, anlatacaklarımdan belki bir ders çıkarır.

Belki de kime neden, nasıl yaklaşabileceklerini anlarlar…

Okuldaki öğretmenin ve yöneticinin ismini yazmıyorum…

Geçen hafta uğradığım okul daha önce çeşitli faaliyetlerinden, başarılarından yada sorunlarından bahsettiğimiz bir çok okuldan sadece biriydi.

Amacımız ara sıra yaptığımız haberlerde kullanılmak üzere birkaç kare öğrenci fotoğrafı almaktı.

Ancak ne gariptir ki sayın okul müdürü, ilgili haberlerde kullanılmak amacıyla daha önce fotoğraf çekmek için onay almamıza rağmen, bu kez bizi hiç de hoş karşılamadı.

Kendine göre ve pek de inandırıcı olmayan sebepler öne sürerek, okul içinde fotoğraf çekmemize izin vermedi.

Kendisini ikna etmeye çalıştığımızı pek söyleyemem...ama öne sürdüğü bahanelere verdiğim cevaplar etkili olacak ki, okul bahçesinde fotoğraf çekmemize razı oldu.

O an fotoğraf çekmek çok gerekli olmadığı halde, müdürün taşıdığı endişenin ne kadar anlamsız olabileceğini göstermek amacıyla, tam 45 dakika soğukta öğrencilerin tenefüse çıkmasını bekledik.

Öğrenciler nihayet koşarak bahçeye doluştular ve biz de bir iki kare fotoğraf çektik.

Fotoğraf çekerken bir öğretmen yanımıza yaklaşıp, "Siz kimsiniz? Niçin burada resim çekiyorsunuz? Yoksa gazeteci misiniz? " diye bize sorular sormaya başladı…

Müdür beyin onayı olduğunu söylediğimizde ise, cevabı aynen şu oldu: "Haa.. iyi ama sakın kötü bir şeyler yazmayın"

Şimdi buyurun da kızmayın…Bu ne güvensizlik? Durduk yerde neden olumsuz bir şeyler yazalım?

Eğer o okulda bir sorun varsa, zaten bunu iyice araştırıp, dikkate alınmaya değer önemli bir konu ise gündeme taşırız…

Ve yahut, o okulun bir eksiğini, ihtiyacını dile getirip ilgililerin ve yetkililerin dikkatini çekmek ve çözüm bulunması amacıyla sayfalara taşırız.

Fakat ne yazık ki medyaya karşı başlayan güvensizlikle beraber, en basit işlerde dahi basın mensupları bu güvensizlikten nasibini alır hale geldi.

Bırakın ortada herhangi bir haberin söz konusu olmasını, artık çoğu yerde fotoğraf çeken insanlara öcü gibi bakmaya başladılar.

Toplumun bir çok kesiminde bazı meslek gruplarına karşı oluşan önyargı öyle bir hal aldı ki, insanlar artık kendileri için faydalı olabilecek bir takım işlerin bile farkına varamaz hale geldiler.

Sözü fazla uzatmadan diyeceğim o ki; bu tür eğitimcilerin, öğretmenlerin hiç kuşkusu olmasın, önümüze sürekli gelecek en önemli sorunlardan biri, zaten bugün de sorun olan 'eğitim' olacak.

Çünkü Türkiye nüfusunun neredeyse yarısı eğitim ya da eğitim öncesi çağında. Sorunlar istesek de de istemesek de devam edecek…

Ve kimse unutmasın.. eğitim ile ilgili sorunları yine hiç çekinmeden o önyargıyla yaklaşılan kişiler dile getirecek!